Postawiłem sobie stronę. Pierwsze pytanie jest dość oczywiste: po co, skoro mam LinkedIna?
Na LinkedInie można szybko wrzucić obserwację, odpowiedzieć komuś w komentarzu i wrócić do pracy. Lubię tę prostotę. Problem pojawia się wtedy, gdy próbuję opowiedzieć coś, co nie mieści się w kilku akapitach.
W firmie rzadko wygląda to tak, że pojawia się problem, podejmujemy świetną decyzję i na końcu zostaje gotowa lekcja dla innych. Zwykle po drodze są telefony, poprawki, niewygodne pytania i pomysły, które dobrze brzmiały tylko na początku.
Na LinkedInie początek, tutaj reszta
Krótki wpis może zacząć rozmowę. Na stronie mogę później spokojnie opisać, dlaczego oferta przegrała, co zobaczyliśmy na obiekcie albo jak pracownik znalazł prostszy sposób wykonania zadania.
Mogę też wrócić do wcześniejszej decyzji i uczciwie napisać, że nie zadziałała tak, jak zakładałem. Bez wciskania na końcu trzech porad i bez udawania, że każda historia była zaplanowana od początku.
Miejsce, które układam po swojemu
Media społecznościowe są przydatne, ale układ, zasięg i sposób podawania treści ustala platforma. Tutaj sam decyduję, co zostaje na dłużej i jak łączą się ze sobą kolejne teksty.
LinkedIn zostaje. Będę tam publikował krótsze rzeczy i rozmawiał z ludźmi. Ta strona ma być miejscem na dopowiedzenie reszty. Tyle. Bez wielkiej filozofii.
Ten tekst rozwinąłem z krótszego wpisu na LinkedInie. Zobacz wpis.