Przygotowywałem ofertę dla jednego z obiektów. Zakres był ustalony, powierzchnie policzone, wszystko omówione. Wiedziałem tylko jedno: moja cena raczej nie wygra konkursu na najniższą.
Po kilku dniach usłyszałem, że jest za drogo. I trudno się z tym kłócić. Była droższa od części ofert. Tyle że ja nie chciałem obiecać tej samej usługi za mniej, a później zastanawiać się, z czego ją dowieźć.
Za co właściwie płaci klient
Za sprzątanie, jasne. Ale też za zastępstwo, kiedy ktoś nie przyjdzie. Za telefon odebrany przy reklamacji. Za sprzęt, środki, kontrolę i kogoś, kto nie przerzuci problemu z powrotem na administratora.
Kiedy wszystko idzie dobrze, tej części prawie nie widać. Widać ją dopiero w dniu, w którym wysypie się grafik albo na obiekcie pojawi się problem.
Da się taniej. Pytanie jak
Zawsze znajdzie się ktoś tańszy. Czasem rezygnuje z części marży. Czasem nie ma zapasu ludzi. Czasem ogranicza kontrolę albo kupuje tańsze środki. Każdy model może mieć sens, jeżeli klient wie, co wybiera.
Ja wolę uczciwie powiedzieć, co jest w cenie. Jeżeli po tej rozmowie klient wybierze tańszą firmę, w porządku. Przynajmniej obie strony wiedzą, dlaczego oferta wygląda tak, a nie inaczej.
Ten tekst rozwinąłem z krótszego wpisu na LinkedInie. Zobacz wpis.